Personal #3 help, ik heb een chips verslaving!

Ik kan er niet mee stoppen, ik moet al-tijd chips. Dit gaat beyond guilty pleasure. Ik heb een chips verslaving.

Iedereen heeft een guilty pleasure, dat kan niet anders. Mij maak je niet zo blij met chocolade of koek, maar van alles wat hartig is gaat mijn hart sneller kloppen. Chips in het bijzonder. Maar ik moet er vanaf.

Nacho's chips

Ik wil niet stoppen!

Waaaaaaarom is chips nou zo ongezond? Snik snik. Als chips als een salade zou zijn, dan maakte het allemaal niet zoveel uit. Hoppa, lekker doorgaan. But the chips is killing me. Het wordt zichtbaar aan de buitenkant, moet je nagaan hoe de binnenkant eruit ziet. Als ik het nou nog een beetje compenseerde met sporten zou dat nog wat goed kunnen maken, maar dat gebeurt dus ook niet. Nee, ik ga het roer omgooien. Afkicken. Voor de honderdduizendste keer. Maar ik wil eigenlijk niet.

Vermijd dat pad in de supermarkt

Ik heb het allemaal al zo vaak geprobeerd. En al die honderdduizend keer zonder succes. Zodra ik een supermarkt in stap word ik naar het chipsvak getrokken. In goede tijden kan ik het pad vermijden, maar in slechte tijden (en die zijn er veel nu) beland er een zak chips in m’n mandje. En het allerergste: die zak is in één avond leeg! Ja, ik eet een zak chips in 1x leeg. Dat is echt wel ernstig. Dus: ik moet stoppen.

Chips op borrelplank

Waarom eet ik een hele zak leeg?

Ik ben geen emo-eter. Het gaat goed met me, ik eet m’n verdriet niet weg. Ik vind chips gewoon héél erg lekker. En verslavend, dat weet ik nu ook. Maar hoe komt dat nou? Ik heb me even ingelezen, en je lichaam maakt het stofje endocannabinoïde aan zodra je vet proeft. Dit is een chemische stof (thc) die ook in cannabis zit, en de eetlust opwekt. Vandaar dat je dus zo’n hele zak leeg kunt vreten in een keer. Top, nu weet ik dat het niet aan mezelf ligt. Volgende vraag: hoe kom ik er vanaf? Kleine zakjes chips kopen in plaats van normale, grote zakken heeft geen zin. Als je eenmaal vet proeft wordt dat thc-stofje aangemaakt en is het mis. Dan gaan er tien kleine zakjes open. Het enige dat voor mij werkt is geen boodschappen doen. Dus the boyfriend moet voortaan altijd langs de supermarkt.

Op Munchies staat een leuk artikel waar precies wordt beschreven hoe ik mij voel: Niemand neemt mijn chipsverslaving serieus. Nee, zó erg is het nog net niet, maar ik ben blij om te lezen dat ik niet de enige ben met dit probleem. Deze nare verslaving.

Dus wat gaan we er aan doen …

Tsja, wat gaan we er aan doen. Ik weet het niet zo goed. Karakter tonen, dat is de makkelijkste oplossing, maar daar heb ik al keihard in gefaald. Misschien moet ik voortaan boodschappen online doen, zodat ik niet in de verleiding kom en langs het chips pad in de supermarkt hoef. Eerst ga ik maar weer eens kijken hoe lang ik het met doorzettingsvermogen ga volhouden. To be continued.

Heb jij nog goeie tips? Misschien stuggle je zelf ook met dit first-world-problem en kun je me vertellen wat jij er tegen doet. Whatever je verslaving ook is. Alle tips zijn welkom, maar ga alsjeblieft niet zeggen dat ik een zak worteltjes moet kopen en die lekker op kan peuzelen. Nee.

Trek gekregen? Ik heb nog een lekker recept voor nacho’s in de aanbieding.

5 comments on “Personal #3 help, ik heb een chips verslaving!

  1. Hier meld zich nog een chipsverslaafde. Tegenwoordig probeer ik voor de iets ‘gezondere’ varianten te gaan. Dan voelt het tenminste ietsje beter whahaha

    • HEY FRITS.

      Haha als het voor het gevoel helpt dan is dat toch al fijn 😉

  2. I know the feeling! Ik koop van die kleine zakjes in de hoop dat ik er niet meer dan één opeet (of twee).

  3. nicole orriens

    Ik ben ook dol op chips. En ik kan er ook niet van af blijven. Daarom koop ik ze alleen in het weekend. Dan mag het van mezelf.

    • HEY FRITS.

      Haha ik ben nu ook met die regel begonnen. Alleen in het weekend, en probeer niet met honger naar de supermarkt te gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *